صفحه اصلي روايتگر http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/TlM4eEwyaHZiV1VtTHlNakkwTnZiblJsYm5Rakl5TXYtdEpvWGNFV2J1dkElM2Q=/صفحه اصلي
اطلاعیه ها http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/Tmk4eEx6a21ORGNtTUNZd0lVMXZaR1ZzSmpFME9TOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtdldsYlR3QnhOVTAlM2Q=/اطلاعیه ها
دريافت آثار http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/TVRJdk1TOHpOQ1kySmpBbU1DOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtTjl6NjNsNXNXekUlM2Q=/دريافت آثار
تماس با ما http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/TVRJdk1TOHpOQ1kwSmpBbU1DRkJjbU1tTUM4akl5TkRiMjUwWlc1MEl5TWpMdyUzZCUzZC1MVmhQMyUyZkFraWtZJTNk/تماس با ما
ورود به سيستم http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/TVRJdk1TODFOaVloUVhKakpqQWhZMkZ3ZEdOb1lUMTBjblZsSVdac1kzSmxZWFJsZFhObGNqMW1ZV3h6WlNGbWJISmxjMlYwY0dGemN6MW1ZV3h6WlNGMGFYUnNaVDNaaU5peDJZallyeURZcU5tSElOaXoyWXJZczlpcTJZVWhMeU1qSTBOdmJuUmxiblFqSXlNdi1VaTR3bjZkSHJKZyUzZA==/ورود به سيستم
ثبت نام http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/TVRJdk1TODFOeVloUVhKakpqQWhZMkZ3ZEdOb1lUMW1ZV3h6WlNGblpXNWxjbUYwYjNKd1lYTnpQV1poYkhObElYZGhkR1Z5YldGeWF6MW1ZV3h6WlNGMGFYUnNaVDNZcTlpbzJLb2cyWWJZcDltRklTOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtZ2UzbCUyZks2MTdCcyUzZA==/عضويت
فراموشي رمز عبور http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/TVRJdk1TODFPQ1loUVhKakpqQWhZMkZ3ZEdOb1lUMW1ZV3h6WlNGMGFYUnNaVDNaZ2RpeDJLZlpoZG1JMkxUWmlpRFlzZG1GMkxJZzJMbllxTm1JMkxFaEx5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LSUyZkN2MEpreWQ3MmMlM2Q=/فراموشي رمز عبور
گنجينه راويان http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/Tmk4eEx6RTFPQ1l5TlNZd0x5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LTZmQmFaeDBUTUxNJTNk/گنجينه راويان
راهيان نور http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/Tnk4eEx6RTFPQ1l5TmlZd0x5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LXlyekZ1aFpJJTJiVzQlM2Q=/راهيان نور
ايثار و شهادت http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/TVRBdk1TOHhOVGdtTXpBbU1DOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtZnZoZTVTQjdYNjQlM2Q=/ايثار و شهادت
ويژه نامه http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/T0M4eEx6RTFPQ1l5TnlZd0x5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LUZqOTg5cGNGJTJmb0UlM2Q=/ويژه نامه ها
رسانه هاي شهدايي http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/T1M4eEx6RTFPQ1l5T1NZd0x5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LVUlMmJxMzRkTzRaTHclM2Q=/رسانه هاي شهدايي
نمايه ها http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/TVRFdk1TOHhOVGdtTXpFbU1DOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtRSUyZjhZNVBzSyUyYlY0JTNk/نمايه ها
پاسخ به شبهات http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/TVRVdk1TOHhOVGdtTWpnbU1DOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtbiUyYkhRVVolMmZhelg0JTNk/پاسخ به شبهات
صفحه اصلي http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/Tmk4eEwyaHZiV1VtTHlNakkwTnZiblJsYm5Rakl5TXYtOTN0am80SmY3aHclM2Q=/صفحه اصلي
ارتباط با ما http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/Tmk4eEwyTnZiblJoWTNSMWN5WTBKakFtTUNGQmNtTW1NQzhqSXlORGIyNTBaVzUwSXlNakx3JTNkJTNkLW04WnVJJTJmQkxzYlklM2Q=/ارتباط با ما
درباره ما http://ravayatgar.org/http://ravayatgar.org/fa/Tmk4eEwyTnZiblJsYm5SbmNtOTFjR3hwYzNRbU16TW1NQ1l3SVVGeVl5WXdMeU1qSTBOdmJuUmxiblFqSXlNdi11OXNmQzVha3olMmY0JTNk/درباره ما
پايگاه تخصصي راويان|روايتگر - مصدوميت
لطفا صبر کنید
Alternate content if Flash is not supported

صفحه اصلي>ايثار و شهادت>خاطرات موضوعي
نويسنده: ravayat
امتياز به مطلب:
0.0 (0)
/0
1394/09/15
بازديد: 5897
مصدوميت شيميايي مرا براي درس خواندن مصمم تر كرد

مصدوميت شيميايي مرا براي درس خواندن مصمم تر كرد

مصدوميت شيميايي مرا براي درس خواندن مصمم تر كرد
به گزارش سايت ساجد ، شبنم شيخي يكي از قربانيان بمباران شيميايي سردشت از آن روز شوم گفت: آن زمان 6 ساله بودم .قرار بود آن روز به همراه مادر و خواهرانم به منزل خاله ام برويم هنوز زمان زيادي از ورود ما به خانه آنها نگذشته بود كه صداي هواپيماهاي عراقي درآسمان شنيده شد اين سو صدا ها برايمان عادي بود. بعد از چند لحظه بوي گازبه مشاممان رسيد. خاله ام براي بازديد شير گاز به آشپز خانه رفت اما چيزي متوجه نشد. چشمهايمان مي سوخت ولي آب شهر قطع شده بود نمي توانستيم صورتمان را بشوييم. پدرم از راه رسيد و گفت بمب شيميايي زده اند بايد زودتر از اين جا برويم.
وي ادامه داد: ما بچه ها گريه مي كرديم و بزرگترها نگران بودند در راه بيمارستان حال من و خواهرانم بهم خورد و بيهوش شديم ما را با هلي كوپتر به مهاباد منتقل كردند. جدايي ام از پدر و مادر بسيار برايم ترسناك و نارحت كننده بود. بعد از اين ماجرا يك هفته طول كشيد تا پدرم من را در بيمارستان پيدا كند.به قدري تمام بدنم تاول زده بود كه پدرم مرا نمي شناخت و من چند بار او را ديدم كه به بيمارستان مراجعه مي كند اما توان صدا كردن او را نداشتم و بالاخره به سختي گفتم اين منم و او مرا شناخت.
اين مصدوم شيميايي خاطر نشان كرد: بعد از اين اتفاق من به همراه مادر و خواهرم به اسپانيا اعزام شديم. خواهر 3 ساله اي داشتم كه در اين واقعه شهيد شد. در اسپانيا دوره درمان سختي را گذرانديم .هر روز تاول هايمان را با تيغ مي بريدند و ضد عفوني مي كردند. ولي مادرم شرايط چشم اش بسيار بد بود. بايد هر روز به چشم او آمپول مي زدند و اين براي من و خواهرم بسيار سخت بود.
وي گفت: بعد از برگشتن از اسپانيا پدرم ما را به اروميه منتقل كرد و در انجا زندگي مي كرديم اما هميشه بيمار بودم از سويي با اين وضعيت عادت كرده بودم و حتي اين بيماري من را مصمم تر مي كرد تا درسهايم را بخوانم و توانستم از دانشگاه تبريز مدرك كارشناسي شيمي كاربردي ام را اخذ كنم .
شيخي ادامه داد: به دليل عوارض شيميايي كه در بدنم بود پسرم حدود 7 ماهگي متولد شد. حتي پزشكها اميدي به زنده ماندنش نداشتند و با شرايط بسيار سختي اين شراط را گذراندم اما به لطف خدا اكنون دو پسر سالم 6 و 7 ساله دارم .
وي در مورد تحصيلات خود گفت: بعد از تولد فرزندانم ادامه تحصيل دادم و اكنون دراي مدرك كارشناسي ارشد شيمي هستم وتصميم دارم تا مقطع دكتري ادامه تحصيل بدهم.
اين زن مصدوم شيميايي سردشتي در مورد شرايط جسمي و سلامتي خود اضافه كرد:اكنون وضعيت جسمي ام خوب است ولي به طور مستمر از اسپري و دارو استفاده مي كنم و در زمانهايي كه آلودگي هوا بيشتر است شديدا بيمار مي شوم در حال حاضر همه خانواده ام جانباز شيميايي هستند و دائما تحت درمان هستند.
وي درمورد واقعه بمباران شيمياي سردشت اظهارداشت:بمباران شيميايي سردشت بزرگترين فاجعه بود. بمباران شيميايي مناطق مسكوني، جايي كه مردم عادي زندگي روزمره شان را مي گذرانند و هيچ موقعيت نظامي ندارند بسيار تاسف بار است . اگر در آن زمان خبرنگاران و كساني كه وضيفه اطلاع ر ساني را به عهده دارند اين كار را به درستي انجام داده بودند و افكار جهانيان با اين مساله آشنا شده بود و حساسيت هاي بشر دوستانه مردم را بر انگيخته بودندشايد اين فاجعه دوباره در حلبچه تكرار نمي شد.سردشت شهري است كه هنوز حق اش ادا نشده است و مردم اين شهر نياز به امكانات و توجه بيشتري دارند حتي در خود كشورمان كمتر كسي از بمباران شيميايي سردشت خبر دارد و اين بي مهري به شهري همچون سردشت است.

منبع:سايت ساجد
برچسب ها:

ارسال نظر
یادداشتی ثبت نشده است.
ارسال نظر
نــــام:
پست الکترونیکی:
متن یادداشت :